เมื่อวานนี้ทราบข่าว ทางกองปราบปรามจะส่งฟ้องคดีของพี่จิ๋ว หรือ คุณจีรนุช เปรมชัยพร ไปที่อัยการเร็วๆนี้ หลังจากที่ได้มีบุกจับกุมสำนักงานของหนังสือพิมพ์ออน์ไลน์ ประชาไท www.prachatai.com เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552 ตามความผิดในมาตรา 15 ของ พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2552 เนื่องเพราะในฐานะที่พี่จิ๋ว เป็นผู้ดูแลเวบเบอร์ดและไม่สามารถลบเนื้อหาใน comment ที่ไม่เหมาะสม ได้ทันเวลาตามที่ตำรวจตั้งไว้แต่พี่จิ๋วก็ยืนยันเจตนาบริสุทธิ์ว่าได้ให้ความร่วมมือก้ับเจ้าหน้าที่ตำรวจเสมอมาเมื่อได้รับแจ้งว่ามีเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม  และได้ลบเนื้อหาดังกล่าวออกไปนานแล้ว

สำหรับผู้เขียนคิดว่า การดูแลเว็บบอร์ดเป็นเรื่องไม่ง่ายเลย เพราะมีความเคลื่อนไหวตลอดเวลา การใช้กฏหมายกำักับดูแลสื่อใหม่เช่นอินเทอร์เน็ตที่เหมาะสม ลงตัว ควรจะเป็นอย่างไร และ รัฐควรจะมีแนวทางในสร้างดุลยภาพให้เกิดขึ้นได้อย่างไร ที่จะไม่ไปละเมิดสิทธิเสรีภาพในการรับรู้ข้อมูลข่าวสารและการแสดงออกของประชาชน การแสวงหาโจทย์ที่ชัดเจนร่วมกันในเรื่องนี้ยากเหลือเกิน

สิ่งที่เกิดขึ้น บางครั้งก็ยากที่จะพูดความคิดความรู้สึกออกมาตรงๆ แต่ตนเองคิดว่า ส่วนหนึ่งเรื่องนี้เป็นปัญหาการใช้ พรบ.คอมพิวเตอร์ ฯ ที่มีความไม่ชัดเจนอยู่หลายประการ ไม่้ใช่แค่กรณี่ของพี่ิจิ๋วแต่ยังมีอีกหลายกรณี ที่ประสบคดีความเนื่องเพราะความเข้าใจไม่ตรงกันของการตีความกฏหมาย

หน่วยงานไหนจะช่วยแก้ไข ความคลุมเครือตรงนี้ได้บ้าง น่าจะมีการพูดคุย เปิดเวทีให้เสนอแนะเรื่องปัญหาที่เกิดขึ้นจากการใช้ พรบ.คอมพิวเตอร์ฯ โดยเฉพาะความคิดเห็นของ กลุ่มคนที่เรียกว่าเป็นพลเมืองเน็ตและผู้คนที่อยู่ในโลกออนไลน์ให้มากขึ้น

ยังมีงานอีกมากมายที่ต้องทำ แต่บางครั้งการทำงานเรื่องหลักการในประเทศไทยตอนนี้ก็เป็นเรื่องยาก

หรืออาจจะยากมาตั้งนานแล้วก็ได้  ตอนนี้ยังคิดอะไรไม่ออก รู้แต่ว่าในฐานะที่รู้จักพี่ิจิ๋วเป็นการส่วนตัวด้วย

ก็อยากจะให้กำลังใจ ไม่เครียดหรือกดดันมากเกินไป   เพราะยังหวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนี้จะคลี่คลายไปได้ด้วยดี ด้วยความเป็นธรรม

ด้วยความรู้สึกเครียดๆแบบนี้ เมื่อได้กลับมานั่งดู clip วิดีโอ ของ เครือข่ายพลเมืองเน็ต (ThaiNetizenNetwork ) ที่จัดงานคุยไปกินไป

เมื่อวันที่  29 มีนาคม พ.ศ. 2552 ที่ห้องประชุม GM Hall จุฬาลงกรณ์มหาิวิทยาลัย ก็รู้สึก อบอุ่น  ขึ้นมา  ทำให้ยิ้มได้

บรรยากาศในงานเป็นกันเอง แม้คุยกันจริงจัง ถกเถียงในเรื่องของความคิดต่อสิ่งที่เรียกว่า “เสรีภาพ”  ความคิดเห็นหลายคนไม่เหมือนกันแต่ก็เคารพกัน ได้ฟังเหตุผลแต่ละคน ทำให้เราได้เรียนรู้เข้าใจผู้อื่นมากขึ้น การฟังคนอื่นพูดความคิดเห็นของเขาแม้เราคิดไม่เหมือนกัน แต่มันทำให้เราฉลาดขึ้นจริงๆ

ตอนท้ายของ clip ก็เป็นการร้องเพลง ‘กำลังใจ’ บทเพลงนี้ความหมายดี ฟังเมื่อไหร่ก็สร้างกำลังใจเงียบๆขึ้นได้ในความรู้สึกของเราเอง

http://www.thainetizen.org/