คณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.) เครือข่ายพลเมืองเน็ต มูลนิธิหนังไทย ขอเชิญผู้ที่สนใจร่วม

งานสัมมนาสาธารณะ นำเสนอผลการศึกษาเรื่อง “จินตนาการปฏิรูปสื่อในทศวรรษหน้า”

(Rethinking Media Reform: Integrated Media Policy 2010-2020)

สนับสนุนโดย Heinrich Böll Foundation (HBF)

วันอังคารที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เวลา 9.00 - 17.00 น.

ณ ห้องบานบุรี ชั้น 14 โรงแรมบางกอกชฎา ถ.รัชดาภิเษก

กำหนดการ (กรุณาลงทะเบียนในแบบฟอร์มด้านล่าง)

09.00 - 09.30 น. ปาฐกถานำโดย รศ.ดร. อุบลรัตน์ ศิริยุวศักดิ์ ประธานคณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส)

“จากนวัตกรรมแท่นพิมพ์ถึงปฏิวัติดิจิตอล: อิสรภาพการสื่อสารอยู่ในมือใคร?”

09.30 – 10.30 น. นำเสนอ งานศึกษาเรื่อง “อนาคต วารสารศาสตร์ และ หนังสือพิมพ์ในทศวรรษหน้า”

โดย ผู้เสนอแทน อาจารย์ พรรษาสิริ กุหลาบ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

วิจารณ์โดย ผศ.ดร.อัศวิน เนตรโพธิ์แก้ว คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

10.30 – 12.00 น. นำเสนองานศึกษาเรื่อง “ภาพยนตร์ในทศวรรษหน้า”

โดย สัณห์ชัย โชติรสเศรณี มูลนิธิหนังไทย

วิจารณ์โดย ผศ.ดร.กฤษดา เกิดดี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต

12.00 – 13.15 น. พักกลางวัน

13.30 – 15.00 น. นำเสนองานศึกษาเรื่อง อนาคต “สื่อวิทยุ-โทรทัศน์ ในทศวรรษหน้า”

โดย สุภิญญา กลางณรงค์ คณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส)

วิจารณ์โดย รศ.ดร.พนา ทองมีอาคม คณบดี คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ หนึ่งในคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กทช.)

15.00 – 16.00 น. นำเสนองานศึกษาเรื่อง “อินเทอร์เน็ต ในทศวรรษหน้า”

โดย อิสริยะ ไพรีพ่ายฤทธิ์ Siam Intelligence Unit (SIU)

วิจารณ์โดย ดร.สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ ผู้อำนวยการวิจัยเศรษฐกิจยุคสารสนเทศ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI)

16.00 – 16.30 น. นำเสนอภาพรวมจินตนาการสื่อในทศวรรษหน้า

16.30– 17.00 น. เปิดเวทีแลกเปลี่ยน

ดำเนินรายการโดย ทวีพร คุ้มเมธา

สอบถามรายละเอียดได้ที่ พิเชฐ ยิ่งเกียรติคุณ 089 123 2296

ที่นั่งมีจำนวนจำกัด กรุณาลงทะเบียนภายในวันที่ 12 ธันวาคม 2552

http://thainetizen.org/node/1329

I have got a little bit of time to rest this weekend while preparing to teach grad students on Communication Theory this Sunday. On the occasion to convey message to Mrs.Corazon C. Aquino to rest in peace today. I saw some of my Filipino friends expressed lot of good feelings about her, this link is also posted on one of my friends’s facebook.

Corazon C. Aquino: ‘All of us Filipinos have to make sacrifices’

http://www.pcij.org/edsa20/cory-aquino.html

Moreover, it reminds me of  love album I really liked since I was university student at the Faculty of Communication Arts, Chilalongkorn University.  This love-songs album sung by Jose Mari Chan and friends.  Remember that while we’re doing activities at the ‘Tai-Tun-Kana’, Faculty’s campus area for students more than a decade ago, this album was played from the student committees’ room via speaker. It was really nice moment.

The relevant song for today is “I have fallen in love” (With the same woman three times), which the lyrics came from the poem written by Benigno”Ninoy” Aquino, Jr. for Cory at Fort Bonifacio on October 11, 1973 for their 19th wedding anniversary. Set to music by Jose Mari Chan. A love story of the couple who share faith, ambition and conviction is always inspiring me. I love when the man and woman love and respect each other for their hearts,brains and spiritual minds.

Not that easy for such determined, confident and faithful couple to remain a romantic life together.

This is such a nice poem and song.

http://www.youtube.com/watch?v=Ukn3qEpdAr0

But another 3 songs I truly like the most from this album are;

1. Constant change

2. Beautiful girl

3. Please be careful with my heart

especially the last one.

http://www.youtube.com/watch?v=a4×7R6SgJ3g&feature=related

Jose Mari Chan’s songs are so sweet and romantic.

We realize that the Filipinos sing a very good song. They’re very romantic and sweet I think.

I still kept the CDs which asked friends to buy it from the Philippines and play it often.

Every time feeling blue, listening to his music helps me happier.

Story will be told later.

If you know Kavi Chongkittavorn, senior editor from The Nation, you may send him warm wishes via this blog  http://getwellkavi.blogspot.com/2009/07/get-well-soon-kavi.html#comments

Having known him for a long time, met him here and many places in abroad, my best impression occurred when he was supporting my legal cases while I was sued by Shin Corporation, he was one of the best witnesses testifying in court forcefully.

He’s very lively and active person, so it’s shocking when heard from SEAPA that he is suddenly unwell.  Life is that impermanent. May strength and joyfulness do remain with him.

Get well very soon.

วันหยุดเข้าพรรษาปีนี้ มีโอกาสได้ไปปฏิบัติธรรมเพียงหนึ่งวัน ด้วยการนั่งวิปัสสนากรรมฐาน กับ เพื่อนผู้ปฏิบัติอื่นที่ศูนย์ธรรมธานี

ตั้งใจอยากไปนานกว่านั้นแต่ปีนี้ยังหาจังหวะไม่ได้เลย เพราะติดงานต่อเนื่อง คิดไว้ว่าช่วงเดือนกันยายน ปีนี้ จะไปเข้าคอร์สสิบวันให้ได้อีกครั้ง

แต่ระหว่างนี้ก็พยายามฝึกปฏิบัติอยู่ที่บ้านให้ได้สม่ำเสมอก่อน หัวใจของวิปัสสนา คือการฝึกใจของเราให้มองเห็นความจริงอย่างที่มันเป็น ไม่ใช่ที่เราอยากให้เป็น  ด้วยองค์ประกอบหลักของ ศีล สมาธิ ปัญญา จะทำให้เราฝึกปฏิบัติไปสู่หนทางที่ดีงามกับตัวเราเองได้

ผู้เขียนเลิกดื่มของมึนเมาทุกชนิด ตั้งแต่เริ่มปฏิบัติวิปัสสนาจริงจังมากขึ้น ก่อนหน้านี้ก็ไม่ใช่คนดื่มเก่งอะไร แต่ก็มีบ้างนิดหน่อยตามวาระงานสังคม  โดยเฉพาะชอบดื่มไวน์เมื่อมีโอกาสดีๆ และความรู้สึกดีๆ และคิดว่านิดหน่อยไม่ได้มีอะไรเสียหาย

แต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้ว ไม่ดื่มอะไรเลย ด้วยเหตุผลของตัวเองที่ค่อนข้างชัดเจน (เหตุผลหนึ่งก็คือเวลาดื่มของพวกนี้แล้ว จะมีความรู้สึกอ่อนไหวสูงเช่นร้องไห้ง่าย)  แม้ผู้เขียนไม่ดื่ม แต่ก็ไม่ได้เป็นนักจารีตนิยม  เคารพการใช้ชีวิตของผู้อื่นเสมอ ไม่ได้มองคนดื่มว่าทำไม่ถูก

ทุกคนต่างเลือกวิถีของชีวิตตนเอง  อีกทั้งก็ไม่ได้เห็นว่านโยบายการห้ามขายเหล้าจะเป็นทางออกที่แท้จริง แต่อย่างใด

ทุกอย่างอยู่ที่ใจอย่างเดียวเท่านั้น พอผู้เขียนตั้งใจว่าไม่ดื่มเลย

ต่อให้ต้องนั่งอยู่ในร้านเหล้ากับเพื่อนฝูงก็ไม่ได้ทำให้อยากดื่ม ในขณะเดียวกันก็สามารถสนุกสนานครื้นเครงไปในวงได้ ไม่ขัดเขินแต่อย่างใด

ความสุข เริ่มต้น จากจุดเล็กๆในจิตใจของเราเอง อย่างอื่นเป็นเพียงส่วนประกอบหนุนเสริมเท่านั้น

ผู้เขียนเริ่มปฏิบัติวิปัสสนา ตั้งแต่ช่วงที่ถูกบริษัทชินคอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ฟ้อง และเจอปัญหาชีวิตต่างๆ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548

ตั้งแต่ฝึกปฏิบัติเป็นต้นมา ชีวิตจิตใจก็ดีขึ้นเรื่อยๆ และคิดว่า กาารเปลี่ยนแปลงสังคม กับ การมองทุกอย่างอย่างที่มันเป็น

สองสิ่งนี้มันไปด้วยกันได้ ธรรมะ ไม่ได้บอกให้เราวางเฉย เหมือนทองไม่รู้ร้อน

ธรรมะ สอนให้เราทำงานหนัก แต่เต็มเปี่ยมด้วยสติ และใจที่เป็นอุเบกขา ไม่ฟูมฟายหรือใส่อารมณ์ถ้าไม่เป็นดังใจเรา

สำคัญที่สุดคือการฝึกให้เรามีเมตตากับสรรพสิ่งทั้งหลาย จากความเป็นธรรมชาติที่แท้จริง

สิ่งนี้ฝึกได้ด้วยการปฏิบัติธรรม และเป็นกุศลทียิ่งใหญ่กว่าการทำทาน

แต่ทั้งหมดนี้ใช่ว่าฝึกแล้วจะทำได้ดีเลย หลายครั้งที่ผู้เขียนเหวี่ยง คือมีสิ่งที่ทำให้เกิดอาการสติแตกมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม

แต่เราไม่ยอมแพ้ ที่จะฝึกใจตัวเองต่อไป สู้อะไรข้างนอกมากมายยังสู้ได้ แล้วทำไม การสู้กับ จิตใจที่ปั่นป่วนไม่สงบและเต็มไปด้วยอารมณ์ซึ่งขึ้นอยู่กับใจเราเองแท้ๆนั้น เราจะทำไม่ได้

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดีหรือร้าย เรายิ้มไว้ก่อน บอกตัวเองว่า ทุกอย่างมันผ่านมา แล้วมันก็จะผ่านไปเป็นสัจธรรม

จากนั้นก็หายใจเบาๆ หรือ แรงๆ ถ้าความรู้สึกแย่ๆมันจุกอยู่ในใจจนจะล้นระเบิด

เฝ้าดูตัวเองหายใจไปสักพัก แล้ว บอกกับตัวเองว่า เอาสิ จะรู้สึกแย่ๆไปได้นานแค่ไหน

อยากรู้สึก ก็รู้สึกไป ก็จะเฝ้าดูความรู้สึกอยู่สักพัก เราก็จะสัมผัสได้เองว่า

ความตึงเครียด อารมณ์ร้อนๆนั้นค่อยๆผ่อนคลายไป

เพราะเราไม่มีเลขาที่จะคอยเตือนว่าเรา โกรธแล้วนะ หน้าบึ้งแล้วนะ เศร้าเกินไปแล้วนะ

จะมีเพียงสติในใจเราเองเท่านั้นที่จะทำหน้าที่คอยเตือนเรา ให้ รู้ตัวอยู่เสมอ

แล้วก็การยิ้ม การยิ้มทำให้ทุกอย่างสดใส ทำไมเราต้องเอาความทุกข์ของเราไปใส่คนอื่น

การทำให้รอยยิ้มเบ่งบาน อย่างน้อยก็เป็นจุดเล็กๆที่จะทำให้โลกนี้ งดงามขึ้นได้

และสุดท้ายไม่ว่าเราจะโกรธใคร เกลียดใคร ทำไม่ดีกับใคร สุดท้ายเราเองนั่นแหละที่จะต้องอยู่กับความรู้สึกหม่นหมองนั้นๆ

ในวาระ วันที่พระพุทธเจ้า ประกาศ ธรรมะที่ได้ค้นพบ และ วันเข้าพรรษา ที่หลายท่านตั้งใจปฏิบัติธรรม

ขออนุญาต เสขิยธรรม นำเสนอบทสัมภาษณ์นี้ในพื้นที่แห่งนี้ อีกครั้ง ในเรื่องวิทยาศาสตร์ที่แท้ สัมภาษณ์อาจารย์ โกเอ็นก้า วิปัสสนาจารย์

ผู้เป็นอาจารย์สอนการวิปัสสนาให้กับผู้เขียน ผ่าน ศูนย์ธรรมกมลา ธรรมกาญจนา และ ธรรมธานี

ขอให้ทุกท่านได้มีโอกาสปฏิบัติวิปัสสนา และ มีความสุข มีความอิสระ จากความทุกข์ ทั้งหลายนะคะ

อาจไม่สามารถ เป็นอิสระจากความทุกข์ทั้งหมดได้ แต่อย่างน้อยเราก็ได้เริ่มต้นก้าวเดินในเส้นทางแห่งปัญญา

http://www.skyd.org/html/sekhi/50/goenka.html

“เมื่อคุณเห็นกิเลสกำลังก่อให้เกิดความกังวลความปวดร้าวต่อตัวคุณเอง สิ่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของศีล และของความกรุณาหากคุณสามารถเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้มาเป็นความกรุณา ความจริงอีกอย่างหนึ่งจะปรากฏชัดยิ่งขึ้น แทนที่จะผลิตแต่ความโกรธ ความเกลียด ความทะยานอยาก หรือความกลัว ความเป็นตัวกู ผมหันมาสร้างความรัก ความกรุณา ความเป็นมิตรไมตรี ธรรมชาติก็จะเริ่มให้รางวัลแก่ตัวฉัน ฉันจะรู้สึกถึงศานติสุข เต็มไปด้วยความลงตัวกลมกลืนในภายใน เช่นเดียวกัน เมื่อผมทำจิตใจของผมให้เศร้าหมองผมก็จะได้รับการลงโทษครั้งแล้วครั้งเล่า และเมื่อผมหันมาชำระจิตใจของผมเองให้บริสุทธิ์ ผมก็จะได้รับรางวัลครั้งแล้วครั้งเล่า”  S.N.Goenka

1. Living with fear is not healthy at all.

2. Trying to be realistic in this unrealistic country.

3. Be cautious every time you write, speak, blogging and Tweet.

4. However, be yourself is the best.

5. We are Who we are, What we think, What we speak and What we act.

This morning before dawn, I posted short messages on Twitter and Facebook to commemorate the day of revolution for Constitutional Democracy in Thailand on the occasion of June 24 , lot of netizen friends re-tweeted the messages on this matter continuously. The role of social media or social network has played more vitally in Thai society especially among the Net generation. I wonder if a number of  Internet users are dramatically increased, how Thai Government will deal with the livelier community of social network in cyber world.    The role of Twitter has shown a dramatic consequence in Iran uprising as we’ve seen. I was requested by netizen friends to change my location and time zone in my Twitter to Iran’s time in order to cause technical jam when Iranian government attempted to hunt the dissident netizens who mobilizing themselves from online to offline world.

Internet is not only the media or medium for human communication but in fact a different world to live and share.

What has been discussed in the Internet might not be the agendas or stories selected by mass media.

Yesterday, I was at the workshop for activists on civil journalism, they’re encouraged to voice out and publish their own stories via online channel. This becomes a trend but how far social media could direct this country for changes politically, culturally and socially, it is so interesting to observe.

I meant to talk about the Siamese Revolution Day but just spoke about the media. I just wish to see mass media contribute airtime and space for historical stories like what happened today 77 years ago so the general public and young generation could learn about Thai history much more oriented.  But in fact we rarely heard about this kind of story from mass media. It’s never been a big news if compares with such a dramatized news of baby Panda or the orphanage child, Keigo.  I am not sure this early morning how many of people would have come to commemorate the day at the Royal Plaza where the symbol of the Revolution established in that area. I was once able to manage to go there since it’s too early. Before the September 19 coup in 2006, we could see various activists organized the event together. It was still a good memory to remind  that.

77 years on, where do we go next? I also don’t know but at least we came a bit far because the change at early dawn in 1932 contributed to certain level of liberty and democracy that I could enjoy. But many people do not think so.

I do not have any suggestion for now but I hope democracy in this country will be sustained and stregnthened despite the ongoing conflict. Hope we are willing to accept the reality and allow citizens to learn and discuss the history fully more, therefore we could understand the present and be cautious or prepare for the future. Mass media is important for this role, please do not ignore, try a bit harder and it will help a lot.

Today is a beautiful Sunday(June 7), very sunny and a bit windy in Bangkok.  I had good meetings with good friends both in the morning & afternoon. Then in the evening when spent easy times, something reminded me about my parent’s anniversary which was actually in May.  I almost forgotten so I used time to scan print pictures of my mom&dad and made it into digital form.  Saved it in my computer and uploaded some of them on Facebook.  Then I got topic to write on my blog for this nice and easy Sunday.  I am amazed how my mom&dad have lived  together longer than my age.  They’re incredible life-partner. I saw them sharing various feelings and moment. They smile and argue, support and upset, listen and ignore, entertain and bore each other but they are still together. They live like best friend.  Though I heard them made the arguments but I never heard my father said any bad word or acted badly against my mother.  My mother is a very playful lady but when she’s upset she could scare him.  But my dad always remains calm.  On the other hand, my mother has many things to do so she is busy with her stuffs therefore she lets my father has his own free time. She never tried to follow what my father’s doing outside home much. My mother is a midwife nurse, working in hospital, she is kind but sensitive.

When I was facing political crisis few years ago, my mom was so worried, my dad told me that “Don’t worry, I will take care of your mom”, which made my heart moved.  My dad is always calm for whatever happened to me especially from political cause. My mom is rather emotional. I wish to claim that I made of by the combination from both of them 

Marriage, commitment  and long lasting relationship are very challenging to establish, at least for me, I don’t think I could compete with my parents, which they’ve lived together for almost 4 decades, amazing isn’t it?  How people could live with another one for such that long period I wonder?

What I have leaned from my parents, these are the answers why they are still together.

They have had basis of strong relationships; love (give&take mindfully), deep understanding, joyful patience and sincere forgiveness.

The relationship, which developed from/as friend is rather firm and sustainable, or not?

I am lucky that I was born in this family.  It is a foundation for my life.  Despite how many times I faced difficulty  in life,  family and relatives especially mom&dad are always the wind beneath my wings. I could enjoy my freedom because of their love.  In occasion of the anniversary of their marriage, I wish mom&dad be happy and healthy everyday. LOL. xxx

To complete my weekend I should listen to her song, Melody Gardot, one of my friends introduced me to know her and I really love her nice voice, music and life’s story.  I should have a good dream before the next working day.

If the Stars Were Mine by Melody Gardot

http://www.youtube.com/watch?v=HLFKKY5RHxc

I do not know what to comment on this news. Only my deep regret to all who involved and have involved in the tragedies.  Is it real?  Yes it is real and haunting us all.

For what just saw, it re-affirms me the belief that if we really wish for peace we only have to work for justice.

http://www.nationmultimedia.com/2009/05/30/national/national_30103943.php

Please rest in peace.

Since Monday that I’ve followed news about the plan to establish new political party by PAD, I saw PAD leaders wore green shirts not yellow ones on the stage at Thammasart University, while the supporters wore different colors of shirts, plus with various colors of umbrellas.    It looked colorful like a rainbow.

So what is/are the color(s) of PAD now?   It seems the war of colors between Yellow and Red will be dissolved despite the Red-shirt movement is still very active in establishing the Red symbol.

No matter what the new color of PAD is,  please be encouraged to show true colors because it should be beautiful.

Today while I was working from morning to evening I listened to Bossa nova music  especially to  this song

‘TRUE COLORS’  by CHRIS DELANO

http://www.youtube.com/watch?v=_6U3ZDvOXFE

“You with the sad eyes
don’t be discouraged
oh I realize
it’s hard to take courage
in a world full of people
you can lose sight of it all
and the darkness inside you
can make you fell so small

But I see your true colors
shining through
I see your true colors
and that’s why I love you

so don’t be afraid to let them show
your true colors
true colors are beautiful
like a rainbow” …

« Older Entries